Gedeputeerde Calon (PvdA) van de provincie Groningen vertrekt naar Aedes, de inmiddels weid en zijd bekende koepel van woningbouwcorporaties. Ik feliciteer hem oprecht, want hij krijgt daar een interessante en belangwekkende functie als voorzitter.
Voor slechts twee ton per jaar. Dat wil zeggen voor een drie daagse werkweek. Armzalig, vindt u niet? Niet eerlijk voor gedupeerde Calon. Gelukkig heeft Aedes de gewoonte om bij afscheid een bonus van een miljoen mee te geven. Dan wordt de geleden schade toch nog een beetje goedgemaakt :).
Erik de Graaf
vrijdag 17 april 2009
zaterdag 11 april 2009
PPR heerst in GroenLinks
De “founding mothers & fathers” van GroenLinks lijken het er volgens NRC Handelsblad van gisteren over eens. De partij wordt tegenwoordig gedomineerd door de Politieke Partij Radicalen, de PPR van weleer. Het pacifisme van de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) is verstomd, evenals het arbeiderssocialisme van de Communistische Partij Nederland (CPN). GroenLinks klinkt vooral libertair, groen en sociaal-economisch niet al te links. Kortom: het PPR-geluid.
Het is geen nieuwe discussie, maar eentje die binnen de partij al langer wordt gevoerd. Hoewel de GroenLinkse bloedgroepen nauwelijks nog herkenbaar zijn worden de beginseldiscussies, vaak aangewakkerd door Kritisch GroenLinks, langs die oude bekende scheidslijnen gevoerd. Helaas, wat mij betreft, vaak als achterhoedegevecht.
Ik vraag me daarbij wel eens af of er in de afgelopen tien jaar geen nieuwe bloedgroep bijgekomen is, namelijk die van de ex-PvdA’ers. Hoeveel PvdA’ers zouden sinds het afscheid van de socialistische ideologie door Wim Kok in 1995 naar GroenLinks zijn overgestapt? Een ex-sociaaldemocraat vertelde me eens dat hij door de verrechtsing van de PvdA van het midden naar de linkervleugel was opgeschoven, zonder zelf al te veel van standpunt te veranderen. Uiteindelijk was hij links uit de PvdA gevallen en in GroenLinks terechtgekomen. Hij was geen uitzondering in mijn afdeling.
Erik de Graaf
Het is geen nieuwe discussie, maar eentje die binnen de partij al langer wordt gevoerd. Hoewel de GroenLinkse bloedgroepen nauwelijks nog herkenbaar zijn worden de beginseldiscussies, vaak aangewakkerd door Kritisch GroenLinks, langs die oude bekende scheidslijnen gevoerd. Helaas, wat mij betreft, vaak als achterhoedegevecht.
Ik vraag me daarbij wel eens af of er in de afgelopen tien jaar geen nieuwe bloedgroep bijgekomen is, namelijk die van de ex-PvdA’ers. Hoeveel PvdA’ers zouden sinds het afscheid van de socialistische ideologie door Wim Kok in 1995 naar GroenLinks zijn overgestapt? Een ex-sociaaldemocraat vertelde me eens dat hij door de verrechtsing van de PvdA van het midden naar de linkervleugel was opgeschoven, zonder zelf al te veel van standpunt te veranderen. Uiteindelijk was hij links uit de PvdA gevallen en in GroenLinks terechtgekomen. Hij was geen uitzondering in mijn afdeling.
Erik de Graaf
maandag 6 april 2009
Prooi der wormen
Anje Groot werd op 28 februari 1817 in Warffum geboren. Voor een huwelijk verhuisde ze naar Leermens, waar ze op 18 december 1889 op 72-jarige leeftijd overleed. Op de grafzerk bij de oeroude, 11e eeuwse Sint Donatuskerk in Leermens staat dat ze een echtgenoot, drie kinderen en drie behuwdkinderen (aangetrouwde kinderen) achterliet.Op het kerkhof zijn veel opmerkelijke grafschriften te lezen. Op de achterkant van Anjes grafzerk staat het relaas van haar levenseinde kort beschreven:
“Afgemat door hooge jaren
uitgeteerd door ziekte en pijn
moest zij in den grafkuil dalen
en een prooi der wormen zijn.”
Vrolijk word je er niet van. Grappig is het toch van tijd tot tijd. “Sta wandelaar en lees, wiens overschot hier zij, en denk er aan: dit lot treft vroeg of laat ook mij.” Kort, krachtig, snedig ook. Alsof Piet Paaltjens zijn Snikken en Grimlachjes op het kerkhof van Leermens heeft gedicht.
Erik de Graaf
zaterdag 4 april 2009
Burgemeester Halsema
Als u de ambitie had om burgemeester van Groningen te worden is het nu voorlopig te laat. De termijn om een sollicitatiebrief te sturen is verstreken en het Dagblad van het Noorden speculeert er vanochtend op de voorpagina driftig op los wie de meeste kans maakt.
Uiteraard is ook de Groningse burgemeesterprocedure vertrouwelijk, maar het Dagblad noemt desondanks de belangrijkste kandidaten. Twee PvdA’ers (Vogelaar en Middel), de CDA’er Doekle Terpstra, de VVD’er Remkes oet Grunn, een D66’er en … waarachtig: twee GroenLinksers. Ik weet niet of ze het zelf al weten, maar Femke Halsema en Andrée van Es doen mee aan de stoelendans rond de burgemeesterspost in de hoofdstad van het noorden.
En waarom eigenlijk niet? Het zijn sterke kandidaten, lijkt me. In een moeizame vergelijking van het Dagblad raken ze wat op de achtergrond. Femke heeft 0,0 Gronings gehalte, Andrée komt niet hoger. Ook in de omgang met Jan met de Pet blijven de dames achter: 1 op een schaal van 5. Hun humor wordt blijkbaar niet begrepen door het Dagblad: Femke 2, Andrée 1, terwijl Johan Remkes (haha!) een 4 (op 5) krijgt. Remkes is dan ook de topkandidaat voor het Dagblad, Femke wordt vierde en Andrée laatste.
Ik neem toch aan dat de vertrouwenscommissie andere criteria meeweegt. Dan kan de procedure nog weleens verrassend uitpakken. De achtste kandidaat bleef ook voor het Dagblad een vraagteken. Dat kan iedereen nog zijn. Ook u en ik. Nou ja, ik niet.
Erik de Graaf
Uiteraard is ook de Groningse burgemeesterprocedure vertrouwelijk, maar het Dagblad noemt desondanks de belangrijkste kandidaten. Twee PvdA’ers (Vogelaar en Middel), de CDA’er Doekle Terpstra, de VVD’er Remkes oet Grunn, een D66’er en … waarachtig: twee GroenLinksers. Ik weet niet of ze het zelf al weten, maar Femke Halsema en Andrée van Es doen mee aan de stoelendans rond de burgemeesterspost in de hoofdstad van het noorden.
En waarom eigenlijk niet? Het zijn sterke kandidaten, lijkt me. In een moeizame vergelijking van het Dagblad raken ze wat op de achtergrond. Femke heeft 0,0 Gronings gehalte, Andrée komt niet hoger. Ook in de omgang met Jan met de Pet blijven de dames achter: 1 op een schaal van 5. Hun humor wordt blijkbaar niet begrepen door het Dagblad: Femke 2, Andrée 1, terwijl Johan Remkes (haha!) een 4 (op 5) krijgt. Remkes is dan ook de topkandidaat voor het Dagblad, Femke wordt vierde en Andrée laatste.
Ik neem toch aan dat de vertrouwenscommissie andere criteria meeweegt. Dan kan de procedure nog weleens verrassend uitpakken. De achtste kandidaat bleef ook voor het Dagblad een vraagteken. Dat kan iedereen nog zijn. Ook u en ik. Nou ja, ik niet.
Erik de Graaf
Treinmachinistenlol
Mijn zoon is vandeweek met school in Keulen geweest. Veel lol, weinig geslapen. U kent dat wel. Vandaag heeft hij een gat in de dag geslapen. Daarna was hij urenlang niet vooruit te branden.
Voor zijn grote passie kwam hij gelukkig nog wel in beweging. De eerste zaterdagse balletles had hij verslapen, maar voor het tweede uur probeerde hij de trein van 13.33 uur naar Groningen nog te halen. OK, ik moest hem een paar keer tot spoed manen en ik vond het moment waarop hij eindelijk met grote snelheid naar Warffum CS fietste aan de late kant.
Een kwartier later kwam hij briesend thuis. Met treinkaartje, maar zonder treinreis. “Wat een klootzak, die machinist. We hadden in gebarentaal contact gehad. Hij wist dat ik nog een kaartje moest kopen, maar op het moment dat ik wilde instappen gaf hij gas”. Tja, ik probeerde mijn zoon nog te zeggen dat hij het eerder van huis had moeten vertrekken, maar ik begreep zijn woede. Zulke gevallen staan niet op zichzelf. Ik hoor ze vaker. Te vaak, Arriva!
Erik de Graaf
Voor zijn grote passie kwam hij gelukkig nog wel in beweging. De eerste zaterdagse balletles had hij verslapen, maar voor het tweede uur probeerde hij de trein van 13.33 uur naar Groningen nog te halen. OK, ik moest hem een paar keer tot spoed manen en ik vond het moment waarop hij eindelijk met grote snelheid naar Warffum CS fietste aan de late kant.
Een kwartier later kwam hij briesend thuis. Met treinkaartje, maar zonder treinreis. “Wat een klootzak, die machinist. We hadden in gebarentaal contact gehad. Hij wist dat ik nog een kaartje moest kopen, maar op het moment dat ik wilde instappen gaf hij gas”. Tja, ik probeerde mijn zoon nog te zeggen dat hij het eerder van huis had moeten vertrekken, maar ik begreep zijn woede. Zulke gevallen staan niet op zichzelf. Ik hoor ze vaker. Te vaak, Arriva!
Erik de Graaf
donderdag 2 april 2009
Aprilgrap
RTV Noord had gisteren een aardige aprilgrap. De zender zou een boete van 33.000 euro hebben gekregen voor het veelvuldig draaien van het kostelijke lied Bie de Lidl van de Groningse sterren van Voorheen de Bende (mit Pazzipanten). Een concurrerende supermarkt uit de stad zou een klacht hebben ingediend bij het Commissariaat voor de Media. Vierduizend kijkers en luisteraars ondertekenden een protestpetitie.
Altijd leuk, die aprilgrappen. Ik vergeet nooit dat de Groninger Gezinsbode in pakweg 1986 bekendmaakte dat bij bodemwerkzaamheden archeologische vondsten waren gedaan, waaruit bleek dat de geschiedenis van de stad veel verder terugging dan altijd gedacht. Op een van de scherven was heel duidelijk het jaartal 90 vóór Christus te lezen. Het was druk toen de bewijzen uitgestald zouden worden in vitrines van het inmiddels aan betonrot bezweken stadhuis.
B&W van Eemsmond namen een paar jaar geleden in een milieuplan op dat auto’s om milieuredenen niet meer op straat, maar alleen nog in de autowasstraat gereinigd mochten worden. De fracties hadden de stukken al weken eerder gekregen, maar bij de behandeling op 1 april ontstond veel verontwaardiging. Je kon precies zien voor wie de auto als heilige koe gold. Met enige nuchterheid ten opzichte van auto’s had ik gelukkig door waarom het ging… 1 april!
Erik de Graaf
Altijd leuk, die aprilgrappen. Ik vergeet nooit dat de Groninger Gezinsbode in pakweg 1986 bekendmaakte dat bij bodemwerkzaamheden archeologische vondsten waren gedaan, waaruit bleek dat de geschiedenis van de stad veel verder terugging dan altijd gedacht. Op een van de scherven was heel duidelijk het jaartal 90 vóór Christus te lezen. Het was druk toen de bewijzen uitgestald zouden worden in vitrines van het inmiddels aan betonrot bezweken stadhuis.
B&W van Eemsmond namen een paar jaar geleden in een milieuplan op dat auto’s om milieuredenen niet meer op straat, maar alleen nog in de autowasstraat gereinigd mochten worden. De fracties hadden de stukken al weken eerder gekregen, maar bij de behandeling op 1 april ontstond veel verontwaardiging. Je kon precies zien voor wie de auto als heilige koe gold. Met enige nuchterheid ten opzichte van auto’s had ik gelukkig door waarom het ging… 1 april!
Erik de Graaf
Abonneren op:
Posts (Atom)