donderdag 29 januari 2009

Katoesja

Mijn buurjongen van 35 jaar geleden heeft een leuke blog over Rusland. In Rusland – veraf en dichtbij schrijft Egbert Hartman over Russische cultuur, literatuur, politiek, geschiedenis, actualiteit en over zijn favoriete voetbalclub Zenit St Petersburg.

Gisteren vroeg hij zich af hoe je een nieuwe wielerploeg kon noemen naar een militaire raket, die in de Tweede Wereldoorlog de bijnaam Stalinorgel kreeg. Inderdaad, de grappen over de sprintkanonnen van Katjoesja zijn nu al niet van de lucht. De Russen noemden hun raket indertijd naar een Russisch oorlogslied over de schone Katja (koosnaam: Katjoesja). De tegenhanger van de Duitse Lili Marleen, “unter der Laterne”, neem ik aan.

Opvallend is dat de katjoesja’s of katoesja’s nog regelmatig het nieuws halen. Na de tijd van het Stalinorgel is het een soortnaam geworden, waarmee kleine artillerieraketten worden aangeduid. Daarbij maakt het niet uit of ze van Russische makelij waren of dat ze door bijvoorbeeld de Vietcong, de Hezbollah of de Taliban in elkaar geflanst werden. Het gaat bij de katoesja om een lichte raket met geringe reikwijdte. Als oorlogswapen nauwelijks effectief, maar als terroristisch wapen blijkbaar wel.

Treurig dat de fraaie, Russische Katja voor altijd met geweld wordt geassocieerd.

Erik de Graaf

woensdag 28 januari 2009

Café Feyenoord

Mario Been is rond met Feyenoord. Dat geeft de fan moed. Volgend weekend zet het herstel in. Uit tegen? … NEC! Vast en zeker. De bal is tenslotte ook rond. Hopelijk kunnen de luiken van café Feyenoord snel weer open.

Erik de Graaf

dinsdag 27 januari 2009

Witte streep door Berlijn

In In Europa vertelde oud-Stasi-officier Hagen Koch afgelopen zondag hoe hij als 21-jarige soldaat in augustus 1961 met witte verf een dikke streep door Berlijn moest trekken op de plek waar de Berlijnse Muur moest worden gebouwd. In opdracht van de Oost-Duitse partijleider Ullbricht en Stasi-chef Mielke, zei Koch erbij.

In november 1986 trok de jonge kunstenaar Wolfram Hasch opnieuw een dikke witte streep over de grens tussen Oost- en West-Berlijn. Nu op de Berlijnse Muur, die juist haar 25-jarig jubileum had gevierd. Zijn doel was de hele Muur rondom West-Berlijn, zo’n 165 kilometer lang, te markeren om zijn afkeer van de onmenselijke grens te tonen. Zo ver kwam hij echter niet.

Bijna drie jaar eerder was de 20-jarige Wolfram Hasch in Weimar in de DDR gearresteerd. Hij werd ervan verdacht met vrienden staatsvijandige leuzen op muren te hebben geschilderd. “Macht aus dem Staat Gurkensalat” (“maak van de staat komkommersalade”, maar dan in rijm), maar ook: “SS-20 – nein, Danke” en “Wehrt euch und schlagt zurück” (“verzet je en sla terug”). Met witte verf had Wolfram Hasch dus al langer iets en uit het goede hout was hij ook gesneden.

Begin 1985 werd hij onder druk van de westerse vredesbeweging vrijgelaten uit de Oost-Duitse kerkers. Twee dagen later liep ik met hem op een demonstratie in West-Berlijn. Hij had nog nooit zoveel politie gezien en vroeg zich af waar hij nu weer terecht was gekomen. Een paar maanden later was hij als getuige-deskundige aanwezig op het Hoger Beroep van een Nederlandse totaalweigeraar in Den Haag. Hij wilde de rechter ervan overtuigen dat hij de Nederlandse weigeraar kon wegstrepen tegen gelijkdenkende weigeraars in de DDR. Een straf was dus niet nodig, vond hij.

Zijn Muur-actie van november 1986 bracht Wolfram Hasch weer terug in de DDR. In de buurt van de Potzdamer Platz sprongen plotseling Oost-Duitse grenspolitieagenten door een stalen deur in de Muur om hem te arresteren. Ook in opdracht van Mielke, dezelfde opdrachtgever als van Hagen Koch, werd hij opnieuw opgeborgen in een Oost-Duitse gevangenis. Twintig maanden lang. De ene witte streep is blijkbaar de andere niet.

Erik de Graaf

maandag 26 januari 2009

GroenLinks raadslid op matje bij CdK

Het GroenLinkse raadslid Harm Janssens in de gemeente Loppersum heeft de knuppel in het hoenderhok gegooid, zoals op de cartoon uit het Dagblad van het Noorden duidelijk is te zien. Vorige week lekte hij uit de vertrouwenscommissie, die de herbenoeming van CDA-burgemeester Rodenboog besloot, dat slechts 10 van de 15 raadsleden voor de nieuwe termijn van de burgemeester kozen. Dat was wat mager.

Max van den Berg, commissaris van de queen in Groningen, riep het GroenLinkse raadslid op het matje. Volgens het Dagblad van het Noorden van afgelopen vrijdag kreeg Harm Janssens “een veeg uit de pan”, maar werd hij verder gespaard van rechtsvervolging, omdat hij spijt betuigde.

Opvallend is dat het Dagblad van het Noorden vandaag opnieuw uitpakt met een artikel over de kwestie-Loppersum. In een opiniestuk stelt de journalist dat Janssens wel degelijk bewust uit de school klapte, omdat hij de heersende politieke cultuur in Loppersum zat is. Door slecht bestuur kwijnen wegen, bruggen en voorzieningen weg en zal Loppersum binnenkort met een artikel-12-status onder curatele van Den Haag worden gesteld. Opvallend is dat het Dagblad dat begrip voor Janssens heeft. Hem wordt moed toegedicht, waaraan het “in de politiek helaas al te vaak ontbreekt”. Het opiniestuk raadt de betrokken politici aan “over hun eigen schaduw heen te stappen. Dus niet te veel tijd verdoen met schande spreken over de ‘dappere’ Harm Janssens, maar aan de slag. In Loppersums belang”. Dat lijkt mij ook een goed idee.

Erik de Graaf

zondag 25 januari 2009

Fietsen

Ik heb de kilometerteller vanmiddag weer op 0 (=nul) gezet, de ketting gesmeerd, de banden goed opgepompt en mijn eerste rondje van het jaar gefietst. Het was fris, maar zonnig. En er hing een vleugje voorjaar in de lucht. Je moest je best doen om het voelen, maar als je het graag wilde lukte het.

Erik de Graaf

zaterdag 24 januari 2009

Llink

Goed idee om lid van Llink te worden. Ze hebben vóór 1 april hard leden nodig om ons omroepbestel te overleven. En een groene omroep met eigenwijze bijdragen aan het duurzaamheidsdebat wil ik graag steunen. Leuke programma's, al vind ik de eyecatchers wel vaak over verre reizen gaan. Dat is misschien ook gelijk de GroenLinkse ziekte: duurzaam en groen, maar wel alle uithoeken van de wereld willen zien.

Maar hoe word je lid van Llink zonder meteen weer een wachtwoord te moeten bedenken én onthouden? Via de site van Llink lukte me dat zojuist niet. Om in aanmerking te komen voor de tip van de dag of voor een wekelijkse nieuwsbrief moest ik aan een nieuw wachtwoord geloven. Zonder dat was een lidmaatschap via de site niet te regelen. Nou, dan maar niet! Ik word stapelgek van al die wachtwoorden.

Erik de Graaf