zondag 10 maart 2013

Uitgeput: Ypke Gietema

We kenden elkaar niet. Nooit heb ik hem gesproken. Toch groetten we elkaar al zo’n twintig jaar op straat in de Groningse binnenstad. Een keer of drie per jaar, vermoed ik. Dag Ypke, dacht ik dan, terwijl hij zich vermoedelijk steeds weer afvroeg waar hij me ook alweer van kende.

Gistermiddag overleed Ypke Gietema, de wethouder van Ruimtelijke Ordening van Groningen van 1978 tot 1992. Hij gaf Groningen een ander architectonisch gezicht. Hij werd bewierookt om zijn ambitieuze bouwplannen en hij werd er tegelijkertijd om gehaat.

In de linkse kringen waarin ik verkeerde moest men niet veel van de PvdA’er Gietema hebben. Hij was de loopjongen van de projectontwikkelaars, vond men. Het werd uitgescholden, uitgemaakt voor alles wat rot en nog beroerder was. Ik vond dat lang niet altijd terecht, ik zag ook zijn sociale woningbouw. En veel van zijn projecten vond ik wel boeiend. Soms nam ik me voor hem dat eens te vertellen als ik hem in de Folkingestraat tegenkwam. Het kwam er nooit van.

Gistermiddag was ik bij de tentoonstelling Nordic Art in het Groninger Museum, zijn meest bediscussieerde project. Tegenwoordig wordt het volgens mij door iedere Groninger gekoesterd (als we de bedrijfsvoering even buiten beschouwing laten). Ik heb er een poosje voor het schilderij Uitgeput uit 1899 van de Deen Hans Andersen Brendekilde  gestaan. Een man is dood neergevallen, uitgeput. Een vrouw schreeuwt het uit van verdriet en onmacht.

Uitgeput was ook Ypke Gietema. Dat was hem aan te zien.

Erik de Graaf

3 opmerkingen:

Groninganus zei

Ik vind de foto die op de website van Noord te zien is inderdaad ontluisterend.

tjark reininga zei

leuk stukje, Erik, en goed gezien, de parallel met dat schilderij. ik heb Gietema de laatste jaren niet meer geien, maar denk dat hij inderdaad uitgeput was.

ik ben wel bang dat ik je moet teleurstellen. in mijn herinnering wist Gietema heel goed wie hij tegenkwam en was hij in een positie dat iedereen hem groette. en dan groet je toch terug, ook al ken je hem/haar verder niet. het tekent de man.

Erik de Graaf zei

Wat ontnuchterend, Tjark. Toch groette hij mij ook als ik hem over het hoofd zag. Overigens is er de parallel van de uitputting, maar ook het feit dat het schilderij in "zijn" museum hing.