woensdag 19 november 2008

Kadettje gezond: de groene Opel

Het gaat niet goed met General Motors. Dat heeft zijn weerslag op Duitse Opel-fabrieken met in totaal zo’n 25.000 werknemers. De Duitse regering beraadt zich al op financiële steun, want de auto-industrie is heilig bij onze oosterburen.

Vandaag deed de zonnecellenproducent SolarWorld het verrassende voorstel om de Duitse tak van General Motors voor 250 miljoen euro over te nemen. SolarWorld zou dan ook nog eens 750 miljoen in de Duitse Opel pompen om het om te vormen tot het eerste groene autoconcern in Europa.

Zover is het nog niet. Voorwaarde van SolarWorld is dat de Duitse Opel volledig los van het Amerikaanse moederbedrijf komt te staan, wat GM niet echt (of: echt niet!) ziet zitten. Bovendien wordt nog een fikse financiële bijdrage van de Duitse overheid verwacht. Maar aantrekkelijk klinkt wel wel: de Groene Kadett of het Kadettje Gezond.

Erik de Graaf

maandag 17 november 2008

"Tucholsky" vertaald!

Het vermeende Tucholsky-gedicht, waarover ik gisteren schreef, kent inmiddels een Nederlandse vertaling. Höhere Finanzmathematik heet nu Hogere Geldrekenkunde en is de beste “Tucholsky”-vertaling sinds tijden. Ik zou bijna denken dat dit nu wél een echte Tucholsky is.

De vertaling is te lezen op de site van Gelkinghe. De postzegel hierboven, in 1985 uitgegeven ter gelegenheid van Tucholsky's vijftigste sterfdag, is hierboven afgebeeld als teken van echtheid.

Erik de Graaf

zaterdag 15 november 2008

Kurt Tucholsky actueel?

Op het Duitse internet is een gedicht over de kredietcrisis een grote hit. Het gedicht Höhere Finanzmathematik zou al 1930 door de linkse dichter, journalist en columnist Kurt Tucholsky na de beurskrach van 1929 zijn geschreven, maar vandaag de dag weer hoogst actueel zijn:

Wenn die Börsenkurse fallen,
regt sich Kummer fast bei allen,
aber manche blühen auf:
Ihr Rezept heißt Leerverkauf.

Het gedicht is een aanklacht tegen bankiers en speculanten, die de gewone man financieel in het nauw drijven. “Spaarders hebben niets te lachen als de beurzen krachen”, heet het in de vierde strofe. En: “der Gewinn, der bleibt privat” (bij de speculanten), maar de verliezen worden door de staat opgekocht.

Hoogst actueel, die Tucholsky uit 1930, zo schreven ook Duitse kranten. Maar hoe kan het dat hij over derivaten schrijft, terwijl die term in Tucholsky’s tijd in de financiële wereld volkomen onbekend was. Inmiddels is het een gag gebleken van een Weense blogger, die op zich geheel in Tucholsky’s stijl besloot met de waarschuwing dat het met een oorlog kon aflopen. De Oostenrijker zelf kan de verwisseling zelf niet begrijpen: “Het hele gedicht rijmt toch beter dan Tucholsky ooit voor elkaar gekregen heeft?”

Erik de Graaf

zondag 9 november 2008

Van Berlijnse Muur tot Autobahn

Na de val van de Berlijnse Muur op 9 november 1989 kreeg de Beierse ondernemer Winfried Prem de opdracht de hele muur te ontmantelen. Zo’n 180.000 ton beton, ruim 110 van de 160 kilometer lange muur verwerkte hij tot betonkorrels zo groot als doperwten. Ze werden hergebruikt in de Duitse wegenbouw.

In de DDR werd vaak gegrapt dat de Berlijnse Muur in feite de Autobahn naar Dresden was, die eerst nog een poosje rechtop stond te drogen. De grappenmakers wisten nog niet hoe ze gelijk zouden gaan krijgen.

Erik de Graaf

zaterdag 8 november 2008

Obama's civil religion

“Yes, we can”. Iedere alinea van de overwinningsspeech van Obama mondde uit in de verkiezingsslogan: “Yes, we can”. Het klonk uit tienduizenden kelen als een geloofsbelijdenis: ”Yes, we can!”

Religie is belangrijk in de Verenigde Staten. Politiek succes in ondenkbaar als je religieus in opspraak raakt. McCain bezwoor de twijfels bij zijn republikeinse achterban pas door de fundamentalistische Sarah Palin als running mate te kiezen. Ook Barack Obama kwam onder vuur te liggen door zijn oude dominee. Tot zover is geloof echter een persoonlijke zaak.

Maar tegelijkertijd is er sprake van “bepaalde gemeenschappelijke elementen van religieuze oriëntatie van een grote meerderheid van het Amerikaanse volk”, zoals de socioloog Robert Bellah het al in 1967 beschreef. Het was “a set of beliefs, symbols and rituals.” Civil religion staat bol van bijbelse archetypen als de exodus (met George Washington als Mozes), het uitverkoren volk en het beloofde land met the American Dream.

Civil religion speelt een cruciale rol in de Amerikaanse politiek. Politici zijn kansloos als zij niet in staat zijn de taal van dit civiele geloof te spreken. Eisenhower wist dat: “our government makes no sense unless it is founded in a deeply felt religious faith – and I don’t care what it is”. John F. Kennedy was er een meester in. In zijn inaugurele rede (een van de rituelen van de American civil religion) noemde hij God zonder naar zijn eigen katholicisme te verwijzen. Hij mocht tenslotte geen enkele Amerikaan uitsluiten. God stond in Kennedy’s speech voor “het goede”, wat dat dan ook mocht betekenen. Er was sindsdien geen president, die zich aan die “plicht’ onttrok. De één was er alleen beter in dan de ander.

Barack Obama beheerst de taal van de civil religion ogenschijnlijk als geen ander. Vaak appelleerde hij in zijn campagne aan elementen van de civil religion: “greatest hopes and highest aspirations” en de “fundamental goodness to make this country great again”. Ook de overwinningsspeech stond bol van hoop, nieuwe geest van opoffering, één natie, één volk en “de waarden die wij allen delen”. Barack Obama luidt wellicht een nieuwe fase in de Amerikaanse geschiedenis in, maar wel naadloos passend in de Amerikaanse traditie.

Erik de Graaf

donderdag 6 november 2008

Herfstdag

De tuinders werkten in de bruine hoven,
De wereld was verlaten van gerucht,
En het oneindig najaar spande erboven
De paarlen sfeer van een gelaten lucht.

Zoo was het hier, zoo moest het elders wezen:
Herfst, land en menschen in een stil verband,
Waarboven, in berusting uitgerezen,
Een overal gelijke hemel spant.

Wat dan te doen, grijs landschap, grijze luchten,
Uit de oudste droomen van de ziel gemaakt,
Wat met dit hart te doen, welks diepe zuchten
Al haast niet meer naar deze dingen haakt?

J.C. Bloem (1887-1966)
uit: Media vita (1931)